This is a great song by Datuk Sharifah Aini. I was called as such when I was in school, and felt so bad. I was 17 then. Today at 44, I found the lyrics. This is great. This is so meaningful...
Oh burung pungguk malang nasibmu
Rupamu buruk tak siapa yang mahu
Bila malam telah tiba
Di langit bulan bercahaya
Kau berbunyi berhiba-hiba
Merindukan bulan purnama
Sungguh suaramu menawan hati
Kedengaran di pohon kayu
Bagaikan bintang dikasihi
Tetapi wahai pungguk
Kau tak diacuhkan
Walaupun kau merajuk meratapi diri
Bulan hanya bagai mengatakan
Oh oh oh kasihan
Malang nasibmu
Wahai burung pungguk
Tidak seperti si burung nuri
Di dalam sangkar
Dikasihi lelaki dan perempuan
Untuk menghibur hati yang rawan
Dikasihi lelaki dan perempuan
Untuk menghibur hati yang rawan
Oh burung pungguk malang nasibmu
Rupamu buruk tak siapa yang mahu
No comments:
Post a Comment